Jong VolkerWessels Foundation gaat in de hoofdstad van Armenië, Yerevan, een opvangcentrum voor naschoolse activiteiten renoveren.
Dit zogenaamde Rainbow Child Center ligt in Yerevan, de hoofdstad van Armenië. Op dit moment biedt het centrum 180 kinderen hulp. Zij kunnen gebruik maken van taal-, sport- en cultuurlessen en krijgen huiswerkbegeleiding. Sinds de start in 2008 is het centrum een groot succes voor de wijk. En om nog meer kinderen hulp te bieden gaat VolkerWessels helpen om een gedeelte van het gebouw, wat nu niet gebruikt kan worden, te renoveren. Het opvangcentrum biedt kinderen in problematisch omstandigheden een uitweg om zich te ontwikkelen en te richten op hun toekomst. En daar komt bij dat het Rainbow Child Center ook fungeert als ontmoetingsplek voor de ouders.
Kijk ook verder bij De Renovatie.
Het Rainbow Child Center ligt in Nor Nork, een wijk in het oostelijke deel van de hoofdstad Yerevan. Deze wijk heeft ca. 150.000 inwoners en geldt als een van de armere delen van de stad. Net als op veel plaatsen in Yerevan bestaat de bebouwing uitsluitend uit hoogbouw en zijn er, naast een paar scholen, wat kleine winkeltjes in houten barakken en een wat grotere markt en een winkelcentrum.
De armoede in Nor Nork
De problematiek van de armoede heeft ook in Nor Nork vele gezichten. Veel gezinnen moeten de man missen, bijvoorbeeld doordat hij in het Karabach conflict is gesneuveld, in het buitenland werkt of ‘gewoon’ het gezin heeft verlaten.
Ook het aantal wezen is relatief groot. Als gevolg daarvan leven veel kinderen in problematische omstandigheden. Lang niet alle kinderen gaan daadwerkelijk naar school. En omdat de schooltijden (van 8.30 uur tot 13.00 uur) veel tijd laat voor verblijf buiten de schoolmuren leven de meeste kinderen veel tijd op straat.
Echter, verwachten de scholen dat de kinderen veel huiswerk maken. Maar in Nor Nork leven veel kinderen op straat en heeft de alleen achtergebleven moeder ook geen gelegenheid de kinderen te begeleiden; het verwerven van een inkomen heeft de hoogste prioriteit. Dat leidt ertoe dat kinderen grote onderwijsachterstanden hebben. De Armeense regering ziet dat ook en om die reden worden veel (half)weeskinderen uit huis geplaatst (in internaten). Dit is een zeer drastische maatregel met grote sociale consequenties, maar voor de Armeense overheid zijn er niet veel veel alternatieve mogelijkheden.
Het Rainbow Child Center biedt op deze manier een oplossing voor de gezinnen in Nor Nork.
De werkwijze van het Rainbow Child Center
De kinderen die zijn aangesloten bij het opvangcentrum én de meeste zorg nodig hebben, krijgen een lunch aangeboden. Vervolgens worden er in de middag verschillende activiteiten georganiseerd. Het gaat om huiwerkbegeleiding, maar ook sport- en cultuurlessen. Zo is er in het huidige gebouw een lokaal in gericht tot danszaal en wordt een andere ruimte gebruikt voor de karatelessen. Er zijn 180 kinderen aangesloten bij het centrum. Er willen meer kinderen gebruik maken van de mogelijkheden, maar daarvoor moet het centrum uitbreiden. De renovatie van een nu nog onbruikbaar gedeelte moet ervoor zorgen ze dubbel zo veel ruimte krijgen om activiteiten uit te voeren. De leiding van het Rainbow Child Center wil daarmee direct nieuwe lessen en ontwikkelingsmogelijkheden aanbieden om kinderen nog meer vertrouwen te geven voor de toekomst. Zo wordt gedacht aan computer- en taallessen, de inrichting van een echte gymzaal en willen ze een medische post inrichten. Niet alleen om de gezondheid van de kinderen in de gaten te houden maar om hen, én ook hun ouders, psychologische hulp aan te bieden.
Armenië is gelegen in de Zuidelijke Kaukasus en grenst aan Azerbeidzjan, de 
Azerbeidzjaanse exclave Nachitsjevan, Georgië, Iran en Turkije. De hoofdstad, Jerevan, ligt aan de westkant van Armenië. Het land heeft een oppervlakte van 29.800 vierkante kilometer (vergelijkbaar met België; bijna driekwart van de oppervlakte van Nederland). Volgens verschillende bronnen telt Armenië rond de 3 miljoen inwoners. De eerste officiële volkstelling van de onafhankelijke republiek Armenië heeft in oktober 2001 plaatsgevonden. Deze telling wees uit dat Armenië iets meer dan 3 miljoen inwoners heeft (exacte aantal 3.002.594). In totaal leeft circa 68 procent van de bevolking in de grote steden, met ruim een miljoen inwoners in Jerevan.
Sinds 1915 (Armeense genocide) wonen ruim acht miljoen etnische Armeniërs in het buitenland, waarvan onder andere een groot deel in de Russische Federatie (circa twee tot twee en een half miljoen), Frankrijk (circa een half miljoen) en de VS (ruim een miljoen).
Sociaal-economische situatie
Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Armenië 50,9% van de bevolking onder de armoedegrens. Na het instorten van de economie in begin jaren negentig ging Armenië door een diep dal. Maar sinds 2002 is de Armeense economie jaarlijks met meer dan 10 procent gegroeid. Met name de bouwsector, die profiteerde van leningen en overmakingen van de Armeense diaspora, handel en financiele dienstverlening hebben aan deze groei bijgedragen. Hierdoor steeg het gemiddelde inkomen per hoofd van de bevolking.
Volgens officiële cijfers was 7,2 procent van de bevolking in 2007 werkloos. In werkelijkheid ligt dit percentage aanzienlijk hoger, want het komt veel voor dat Armeniërs die geen werk hebben zich niet laten registreren bij het arbeidsbureau. Ook de huidige economische crisis zorgt er voor dit werkloosheidspercentage stijgt. Sinds 1990 heeft ongeveer een miljoen Armeniërs hun land verlaten. De omstandigheden in het land, maar ook het Karabach conflict hebben hiertoe bijgedragen. Deze massale emigratie heeft de samenstelling van de bevolking gewijzigd. Bejaarden en vrouwen bleven achter, waardoor de bevolkingsaanwas is teruggelopen.
Onderwijs
Het hoge niveau van het onderwijs dat in Armenië tijdens de sovjetperiode werd bereikt liep na de onafhankelijkheid terug doordat op de overheidsuitgaven in de onderwijssector werd bezuinigd. Schoolgebouwen verwaarloosden, tekorten aan leermiddelen traden op en leerkrachten vertrokken naar beter betaalde banen.
Sinds enkele jaren besteedt de regering meer aandacht en geld aan verbetering van het onderwijs, al is de totale onderwijsbegroting nog steeds van een bescheiden omvang. Multilaterale organisaties als de Wereldbank geven financiële assistentie aan verschillende onderwijsprojecten. Volgens de grondwet hoeft voor het onderwijs niet te worden betaald. In Armenië zijn kinderen tot en met 14 jaar leerplichtig. Volgens cijfers van UNDP volgde in 2003 84% van de kinderen onderwijs tot hun 14e jaar en 36% van de kinderen onderwijs tot hun 16e jaar.